Και προσηυχηθη Ιωνας προς Κυριον τον Θεον αυτου εκ της κοιλιας του κητους,

Και ειπεν, Εβοησα εν τη θλιψει μου προς τον Κυριον, και εισηκουσε μου? εκ κοιλιας αδου εβοησα, και ηκουσας της φωνης μου.

Διοτι με ερριψας εις τα βαθη, εις την καρδιαν της θαλασσης, και ρευματα με περιεκυκλωσαν? πασαι αι τρικυμιαι σου και τα κυματα σου διηλθον επανωθεν μου.

Και εγω ειπα, Απερριφθην απ' εμπροσθεν των οφθαλμων σου? ομως θελω επιβλεψει παλιν εις τον ναον τον αγιον σου.

Τα υδατα με περιεκυκλωσαν εως της ψυχης, η αβυσσος με περιεκλεισε, τα φυκια περιετυλιχθησαν περι την κεφαλην μου.

Κατεβην εις τα εσχατα των ορεων? οι μοχλοι της γης ειναι επανωθεν μου διαπαντος? αλλ' ανεβη η ζωη μου απο της φθορας, Κυριε Θεε μου?

Ενω ητο εκλειπουσα εν εμοι η ψυχη μου, ενεθυμηθην τον Κυριον? και η προσευχη μου εισηλθε προς σε, εις τον ναον τον αγιον σου.

Οι φυλαττοντες ματαιοτητας ψευδους εγκαταλειπουσι το ελεος αυτων.

Αλλ' εγω θελω θυσιασει προς σε μετα φωνης αινεσεως? θελω αποδωσει οσα ηυχηθην? η σωτηρια ειναι παρα του Κυριου.

Και προσεταξεν ο Κυριος το κητος και εξημεσε τον Ιωναν επι την ξηραν.