ολεκομαι πνευματι φερομενος δεομαι δε ταφης και ου τυγχανω

λισσομαι καμνων και τι ποιησας

εκλεψαν δε μου τα υπαρχοντα αλλοτριοι τις εστιν ουτος τη χειρι μου συνδεθητω

οτι καρδιαν αυτων εκρυψας απο φρονησεως δια τουτο ου μη υψωσης αυτους

τη μεριδι αναγγελει κακιας οφθαλμοι δε μου εφ' υιοις ετακησαν

εθου δε με θρυλημα εν εθνεσιν γελως δε αυτοις απεβην

πεπωρωνται γαρ απο οργης οι οφθαλμοι μου πεπολιορκημαι μεγαλως υπο παντων

θαυμα εσχεν αληθινους επι τουτω δικαιος δε επι παρανομω επανασταιη

σχοιη δε πιστος την εαυτου οδον καθαρος δε χειρας αναλαβοι θαρσος

ου μην δε αλλα παντες ερειδετε και δευτε δη ου γαρ ευρισκω εν υμιν αληθες

αι ημεραι μου παρηλθον εν βρομω ερραγη δε τα αρθρα της καρδιας μου

νυκτα εις ημεραν εθηκαν φως εγγυς απο προσωπου σκοτους

εαν γαρ υπομεινω αδης μου ο οικος εν δε γνοφω εστρωται μου η στρωμνη

θανατον επεκαλεσαμην πατερα μου ειναι μητερα δε μου και αδελφην σαπριαν

που ουν μου ετι εστιν η ελπις η τα αγαθα μου οψομαι

η μετ' εμου εις αδην καταβησονται η ομοθυμαδον επι χωματος καταβησομεθα