Κρινον με, Θεε, και δικασον την δικην μου κατα εθνους ανοσιου? απο ανθρωπου απατης και ανομιας ελευθερωσον με?

Διοτι συ εισαι ο Θεος της δυναμεως μου? δια τι με απεβαλες; δια τι περιπατω σκυθρωπος εκ της καταθλιψεως του εχθρου;

Εξαποστειλον το φως σου και την αληθειαν σου? αυτα ας με οδηγωσιν? ας με φερωσιν εις το ορος της αγιοτητος σου και εις τα σκηνωματα σου.

Τοτε θελω εισελθει εις το θυσιαστηριον του Θεου, εις τον Θεον, την ευφροσυνην της αγαλλιασεως μου? και θελω σε δοξολογει εν κιθαρα, ω Θεε, ο Θεος μου.

Δια τι εισαι περιλυπος, ψυχη μου; και δια τι ταραττεσαι εντος μου; ελπισον επι τον Θεον? επειδη ετι θελω υμνει αυτον? αυτος ειναι η σωτηρια του προσωπου μου και ο Θεος μου.