αλληλουια α# αλφ μακαριοι οι αμωμοι εν οδω οι πορευομενοι εν νομω κυριου

μακαριοι οι εξερευνωντες τα μαρτυρια αυτου εν ολη καρδια εκζητησουσιν αυτον

ου γαρ οι εργαζομενοι την ανομιαν εν ταις οδοις αυτου επορευθησαν

συ ενετειλω τας εντολας σου φυλαξασθαι σφοδρα

οφελον κατευθυνθειησαν αι οδοι μου του φυλαξασθαι τα δικαιωματα σου

τοτε ου μη επαισχυνθω εν τω με επιβλεπειν επι πασας τας εντολας σου

εξομολογησομαι σοι κυριε εν ευθυτητι καρδιας εν τω μεμαθηκεναι με τα κριματα της δικαιοσυνης σου

τα δικαιωματα σου φυλαξω μη με εγκαταλιπης εως σφοδρα

β# βηθ εν τινι κατορθωσει ο νεωτερος την οδον αυτου εν τω φυλασσεσθαι τους λογους σου

εν ολη καρδια μου εξεζητησα σε μη απωση με απο των εντολων σου

εν τη καρδια μου εκρυψα τα λογια σου οπως αν μη αμαρτω σοι

ευλογητος ει κυριε διδαξον με τα δικαιωματα σου

εν τοις χειλεσιν μου εξηγγειλα παντα τα κριματα του στοματος σου

εν τη οδω των μαρτυριων σου ετερφθην ως επι παντι πλουτω

εν ταις εντολαις σου αδολεσχησω και κατανοησω τας οδους σου

εν τοις δικαιωμασιν σου μελετησω ουκ επιλησομαι των λογων σου

γ# γιμαλ ανταποδος τω δουλω σου ζησομαι και φυλαξω τους λογους σου

αποκαλυψον τους οφθαλμους μου και κατανοησω τα θαυμασια σου εκ του νομου σου

παροικος εγω ειμι εν τη γη μη αποκρυψης απ' εμου τας εντολας σου

επεποθησεν η ψυχη μου του επιθυμησαι τα κριματα σου εν παντι καιρω

επετιμησας υπερηφανοις επικαταρατοι οι εκκλινοντες απο των εντολων σου

περιελε απ' εμου ονειδος και εξουδενωσιν οτι τα μαρτυρια σου εξεζητησα

και γαρ εκαθισαν αρχοντες και κατ' εμου κατελαλουν ο δε δουλος σου ηδολεσχει εν τοις δικαιωμασιν σου

και γαρ τα μαρτυρια σου μελετη μου εστιν και αι συμβουλιαι μου τα δικαιωματα σου

δ# δελθ εκολληθη τω εδαφει η ψυχη μου ζησον με κατα τον λογον σου

τας οδους μου εξηγγειλα και επηκουσας μου διδαξον με τα δικαιωματα σου

οδον δικαιωματων σου συνετισον με και αδολεσχησω εν τοις θαυμασιοις σου

εσταξεν η ψυχη μου απο ακηδιας βεβαιωσον με εν τοις λογοις σου

οδον αδικιας αποστησον απ' εμου και τω νομω σου ελεησον με

οδον αληθειας ηρετισαμην τα κριματα σου ουκ επελαθομην

εκολληθην τοις μαρτυριοις σου κυριε μη με καταισχυνης

οδον εντολων σου εδραμον οταν επλατυνας την καρδιαν μου

ε# η νομοθετησον με κυριε την οδον των δικαιωματων σου και εκζητησω αυτην δια παντος

συνετισον με και εξερευνησω τον νομον σου και φυλαξω αυτον εν ολη καρδια μου

οδηγησον με εν τριβω των εντολων σου οτι αυτην ηθελησα

κλινον την καρδιαν μου εις τα μαρτυρια σου και μη εις πλεονεξιαν

αποστρεψον τους οφθαλμους μου του μη ιδειν ματαιοτητα εν τη οδω σου ζησον με

στησον τω δουλω σου το λογιον σου εις τον φοβον σου

περιελε τον ονειδισμον μου ον υπωπτευσα τα γαρ κριματα σου χρηστα

ιδου επεθυμησα τας εντολας σου εν τη δικαιοσυνη σου ζησον με

v# ουαυ και ελθοι επ' εμε το ελεος σου κυριε το σωτηριον σου κατα το λογιον σου

και αποκριθησομαι τοις ονειδιζουσι με λογον οτι ηλπισα επι τους λογους σου

και μη περιελης εκ του στοματος μου λογον αληθειας εως σφοδρα οτι επι τα κριματα σου επηλπισα

και φυλαξω τον νομον σου δια παντος εις τον αιωνα και εις τον αιωνα του αιωνος

και επορευομην εν πλατυσμω οτι τας εντολας σου εξεζητησα

και ελαλουν εν τοις μαρτυριοις σου εναντιον βασιλεων και ουκ ησχυνομην

και εμελετων εν ταις εντολαις σου αις ηγαπησα σφοδρα

και ηρα τας χειρας μου προς τας εντολας σου ας ηγαπησα και ηδολεσχουν εν τοις δικαιωμασιν σου

ζ# ζαι μνησθητι τον λογον σου τω δουλω σου ω επηλπισας με

αυτη με παρεκαλεσεν εν τη ταπεινωσει μου οτι το λογιον σου εζησεν με

υπερηφανοι παρηνομουν εως σφοδρα απο δε του νομου σου ουκ εξεκλινα

εμνησθην των κριματων σου απ' αιωνος κυριε και παρεκληθην

αθυμια κατεσχεν με απο αμαρτωλων των εγκαταλιμπανοντων τον νομον σου

ψαλτα ησαν μοι τα δικαιωματα σου εν τοπω παροικιας μου

εμνησθην εν νυκτι του ονοματος σου κυριε και εφυλαξα τον νομον σου

αυτη εγενηθη μοι οτι τα δικαιωματα σου εξεζητησα

η# ηθ μερις μου κυριε ειπα φυλαξασθαι τον νομον σου

εδεηθην του προσωπου σου εν ολη καρδια μου ελεησον με κατα το λογιον σου

διελογισαμην τας οδους σου και επεστρεψα τους ποδας μου εις τα μαρτυρια σου

ητοιμασθην και ουκ εταραχθην του φυλαξασθαι τας εντολας σου

σχοινια αμαρτωλων περιεπλακησαν μοι και του νομου σου ουκ επελαθομην

μεσονυκτιον εξηγειρομην του εξομολογεισθαι σοι επι τα κριματα της δικαιοσυνης σου

μετοχος εγω ειμι παντων των φοβουμενων σε και των φυλασσοντων τας εντολας σου

του ελεους σου κυριε πληρης η γη τα δικαιωματα σου διδαξον με

θ# τηθ χρηστοτητα εποιησας μετα του δουλου σου κυριε κατα τον λογον σου

χρηστοτητα και παιδειαν και γνωσιν διδαξον με οτι ταις εντολαις σου επιστευσα

προ του με ταπεινωθηναι εγω επλημμελησα δια τουτο το λογιον σου εφυλαξα

χρηστος ει συ κυριε και εν τη χρηστοτητι σου διδαξον με τα δικαιωματα σου

επληθυνθη επ' εμε αδικια υπερηφανων εγω δε εν ολη καρδια μου εξερευνησω τας εντολας σου

ετυρωθη ως γαλα η καρδια αυτων εγω δε τον νομον σου εμελετησα

αγαθον μοι οτι εταπεινωσας με οπως αν μαθω τα δικαιωματα σου

αγαθον μοι ο νομος του στοματος σου υπερ χιλιαδας χρυσιου και αργυριου

ι# ιωθ αι χειρες σου εποιησαν με και επλασαν με συνετισον με και μαθησομαι τας εντολας σου

οι φοβουμενοι σε οψονται με και ευφρανθησονται οτι εις τους λογους σου επηλπισα

εγνων κυριε οτι δικαιοσυνη τα κριματα σου και αληθεια εταπεινωσας με

γενηθητω δη το ελεος σου του παρακαλεσαι με κατα το λογιον σου τω δουλω σου

ελθετωσαν μοι οι οικτιρμοι σου και ζησομαι οτι ο νομος σου μελετη μου εστιν

αισχυνθητωσαν υπερηφανοι οτι αδικως ηνομησαν εις εμε εγω δε αδολεσχησω εν ταις εντολαις σου

επιστρεψατωσαν μοι οι φοβουμενοι σε και οι γινωσκοντες τα μαρτυρια σου

γενηθητω η καρδια μου αμωμος εν τοις δικαιωμασιν σου οπως αν μη αισχυνθω

ια# χαφ εκλειπει εις το σωτηριον σου η ψυχη μου και εις τον λογον σου επηλπισα

εξελιπον οι οφθαλμοι μου εις το λογιον σου λεγοντες ποτε παρακαλεσεις με

οτι εγενηθην ως ασκος εν παχνη τα δικαιωματα σου ουκ επελαθομην

ποσαι εισιν αι ημεραι του δουλου σου ποτε ποιησεις μοι εκ των καταδιωκοντων με κρισιν

διηγησαντο μοι παρανομοι αδολεσχιας αλλ' ουχ ως ο νομος σου κυριε

πασαι αι εντολαι σου αληθεια αδικως κατεδιωξαν με βοηθησον μοι

παρα βραχυ συνετελεσαν με εν τη γη εγω δε ουκ εγκατελιπον τας εντολας σου

κατα το ελεος σου ζησον με και φυλαξω τα μαρτυρια του στοματος σου

ιβ# λαβδ εις τον αιωνα κυριε ο λογος σου διαμενει εν τω ουρανω

εις γενεαν και γενεαν η αληθεια σου εθεμελιωσας την γην και διαμενει

τη διαταξει σου διαμενει η ημερα οτι τα συμπαντα δουλα σα

ει μη οτι ο νομος σου μελετη μου εστιν τοτε αν απωλομην εν τη ταπεινωσει μου

εις τον αιωνα ου μη επιλαθωμαι των δικαιωματων σου οτι εν αυτοις εζησας με κυριε

σος ειμι εγω σωσον με οτι τα δικαιωματα σου εξεζητησα

εμε υπεμειναν αμαρτωλοι του απολεσαι με τα μαρτυρια σου συνηκα

πασης συντελειας ειδον περας πλατεια η εντολη σου σφοδρα

ιγ# μημ ως ηγαπησα τον νομον σου κυριε ολην την ημεραν μελετη μου εστιν

υπερ τους εχθρους μου εσοφισας με την εντολην σου οτι εις τον αιωνα μοι εστιν

υπερ παντας τους διδασκοντας με συνηκα οτι τα μαρτυρια σου μελετη μου εστιν

υπερ πρεσβυτερους συνηκα οτι τας εντολας σου εξεζητησα

εκ πασης οδου πονηρας εκωλυσα τους ποδας μου οπως αν φυλαξω τους λογους σου

απο των κριματων σου ουκ εξεκλινα οτι συ ενομοθετησας μοι

ως γλυκεα τω λαρυγγι μου τα λογια σου υπερ μελι και κηριον τω στοματι μου

απο των εντολων σου συνηκα δια τουτο εμισησα πασαν οδον αδικιας οτι συ ενομοθετησας μοι

ιδ# νουν λυχνος τοις ποσιν μου ο λογος σου και φως ταις τριβοις μου

ομωμοκα και εστησα του φυλαξασθαι τα κριματα της δικαιοσυνης σου

εταπεινωθην εως σφοδρα κυριε ζησον με κατα τον λογον σου

τα εκουσια του στοματος μου ευδοκησον δη κυριε και τα κριματα σου διδαξον με

η ψυχη μου εν ταις χερσιν μου δια παντος και του νομου σου ουκ επελαθομην

εθεντο αμαρτωλοι παγιδα μοι και εκ των εντολων σου ουκ επλανηθην

εκληρονομησα τα μαρτυρια σου εις τον αιωνα οτι αγαλλιαμα της καρδιας μου εισιν

εκλινα την καρδιαν μου του ποιησαι τα δικαιωματα σου εις τον αιωνα δι' ανταμειψιν

ιε# σαμχ παρανομους εμισησα και τον νομον σου ηγαπησα

βοηθος μου και αντιλημπτωρ μου ει συ εις τον λογον σου επηλπισα

εκκλινατε απ' εμου πονηρευομενοι και εξερευνησω τας εντολας του θεου μου

αντιλαβου μου κατα το λογιον σου και ζησομαι και μη καταισχυνης με απο της προσδοκιας μου

βοηθησον μοι και σωθησομαι και μελετησω εν τοις δικαιωμασιν σου δια παντος

εξουδενωσας παντας τους αποστατουντας απο των δικαιωματων σου οτι αδικον το ενθυμημα αυτων

παραβαινοντας ελογισαμην παντας τους αμαρτωλους της γης δια τουτο ηγαπησα τα μαρτυρια σου δια παντος

καθηλωσον εκ του φοβου σου τας σαρκας μου απο γαρ των κριματων σου εφοβηθην

ιv# αιν εποιησα κριμα και δικαιοσυνην μη παραδως με τοις αδικουσιν με

εκδεξαι τον δουλον σου εις αγαθον μη συκοφαντησατωσαν με υπερηφανοι

οι οφθαλμοι μου εξελιπον εις το σωτηριον σου και εις το λογιον της δικαιοσυνης σου

ποιησον μετα του δουλου σου κατα το ελεος σου και τα δικαιωματα σου διδαξον με

δουλος σου ειμι εγω συνετισον με και γνωσομαι τα μαρτυρια σου

καιρος του ποιησαι τω κυριω διεσκεδασαν τον νομον σου

δια τουτο ηγαπησα τας εντολας σου υπερ χρυσιον και τοπαζιον

δια τουτο προς πασας τας εντολας σου κατωρθουμην πασαν οδον αδικον εμισησα

ιζ# φη θαυμαστα τα μαρτυρια σου δια τουτο εξηρευνησεν αυτα η ψυχη μου

η δηλωσις των λογων σου φωτιει και συνετιει νηπιους

το στομα μου ηνοιξα και ειλκυσα πνευμα οτι τας εντολας σου επεποθουν

επιβλεψον επ' εμε και ελεησον με κατα το κριμα των αγαπωντων το ονομα σου

τα διαβηματα μου κατευθυνον κατα το λογιον σου και μη κατακυριευσατω μου πασα ανομια

λυτρωσαι με απο συκοφαντιας ανθρωπων και φυλαξω τας εντολας σου

το προσωπον σου επιφανον επι τον δουλον σου και διδαξον με τα δικαιωματα σου

διεξοδους υδατων κατεβησαν οι οφθαλμοι μου επει ουκ εφυλαξαν τον νομον σου

ιη# σαδη δικαιος ει κυριε και ευθης η κρισις σου

ενετειλω δικαιοσυνην τα μαρτυρια σου και αληθειαν σφοδρα

εξετηξεν με ο ζηλος του οικου σου οτι επελαθοντο των λογων σου οι εχθροι μου

πεπυρωμενον το λογιον σου σφοδρα και ο δουλος σου ηγαπησεν αυτο

νεωτερος ειμι εγω και εξουδενωμενος τα δικαιωματα σου ουκ επελαθομην

η δικαιοσυνη σου δικαιοσυνη εις τον αιωνα και ο νομος σου αληθεια

θλιψις και αναγκη ευροσαν με αι εντολαι σου μελετη μου

δικαιοσυνη τα μαρτυρια σου εις τον αιωνα συνετισον με και ζησομαι

ιθ# κωφ εκεκραξα εν ολη καρδια μου επακουσον μου κυριε τα δικαιωματα σου εκζητησω

εκεκραξα σε σωσον με και φυλαξω τα μαρτυρια σου

προεφθασα εν αωρια και εκεκραξα εις τους λογους σου επηλπισα

προεφθασαν οι οφθαλμοι μου προς ορθρον του μελεταν τα λογια σου

της φωνης μου ακουσον κυριε κατα το ελεος σου κατα το κριμα σου ζησον με

προσηγγισαν οι καταδιωκοντες με ανομια απο δε του νομου σου εμακρυνθησαν

εγγυς ει συ κυριε και πασαι αι εντολαι σου αληθεια

κατ' αρχας εγνων εκ των μαρτυριων σου οτι εις τον αιωνα εθεμελιωσας αυτα

κ# ρης ιδε την ταπεινωσιν μου και εξελου με οτι τον νομον σου ουκ επελαθομην

κρινον την κρισιν μου και λυτρωσαι με δια τον λογον σου ζησον με

μακραν απο αμαρτωλων σωτηρια οτι τα δικαιωματα σου ουκ εξεζητησαν

οι οικτιρμοι σου πολλοι κυριε κατα το κριμα σου ζησον με

πολλοι οι εκδιωκοντες με και εκθλιβοντες με εκ των μαρτυριων σου ουκ εξεκλινα

ειδον ασυνθετουντας και εξετηκομην οτι τα λογια σου ουκ εφυλαξαντο

ιδε οτι τας εντολας σου ηγαπησα κυριε εν τω ελεει σου ζησον με

αρχη των λογων σου αληθεια και εις τον αιωνα παντα τα κριματα της δικαιοσυνης σου

κα# σεν αρχοντες κατεδιωξαν με δωρεαν και απο των λογων σου εδειλιασεν η καρδια μου

αγαλλιασομαι εγω επι τα λογια σου ως ο ευρισκων σκυλα πολλα

αδικιαν εμισησα και εβδελυξαμην τον δε νομον σου ηγαπησα

επτακις της ημερας ηνεσα σοι επι τα κριματα της δικαιοσυνης σου

ειρηνη πολλη τοις αγαπωσιν τον νομον σου και ουκ εστιν αυτοις σκανδαλον

προσεδοκων το σωτηριον σου κυριε και τας εντολας σου ηγαπησα

εφυλαξεν η ψυχη μου τα μαρτυρια σου και ηγαπησεν αυτα σφοδρα

εφυλαξα τας εντολας σου και τα μαρτυρια σου οτι πασαι αι οδοι μου εναντιον σου κυριε

κβ# θαυ εγγισατω η δεησις μου ενωπιον σου κυριε κατα το λογιον σου συνετισον με

εισελθοι το αξιωμα μου ενωπιον σου κατα το λογιον σου ρυσαι με

εξερευξαιντο τα χειλη μου υμνον οταν διδαξης με τα δικαιωματα σου

φθεγξαιτο η γλωσσα μου το λογιον σου οτι πασαι αι εντολαι σου δικαιοσυνη

γενεσθω η χειρ σου του σωσαι με οτι τας εντολας σου ηρετισαμην

επεποθησα το σωτηριον σου κυριε και ο νομος σου μελετη μου εστιν

ζησεται η ψυχη μου και αινεσει σε και τα κριματα σου βοηθησει μοι

επλανηθην ως προβατον απολωλος ζητησον τον δουλον σου οτι τας εντολας σου ουκ επελαθομην