εις το τελος τω δαυιδ εις αναμνησιν

εις το σωσαι με κυριον ο θεος εις την βοηθειαν μου προσχες

αισχυνθειησαν και εντραπειησαν οι ζητουντες μου την ψυχην αποστραφειησαν εις τα οπισω και καταισχυνθειησαν οι βουλομενοι μοι κακα

αποστραφειησαν παραυτικα αισχυνομενοι οι λεγοντες μοι ευγε ευγε

αγαλλιασθωσαν και ευφρανθητωσαν επι σοι παντες οι ζητουντες σε και λεγετωσαν δια παντος μεγαλυνθητω ο θεος οι αγαπωντες το σωτηριον σου

εγω δε πτωχος και πενης ο θεος βοηθησον μοι βοηθος μου και ρυστης μου ει συ κυριε μη χρονισης