ωδη των αναβαθμων εκ βαθεων εκεκραξα σε κυριε

κυριε εισακουσον της φωνης μου γενηθητω τα ωτα σου προσεχοντα εις την φωνην της δεησεως μου

εαν ανομιας παρατηρηση κυριε κυριε τις υποστησεται

οτι παρα σοι ο ιλασμος εστιν

ενεκεν του νομου σου υπεμεινα σε κυριε υπεμεινεν η ψυχη μου εις τον λογον σου

ηλπισεν η ψυχη μου επι τον κυριον απο φυλακης πρωιας μεχρι νυκτος απο φυλακης πρωιας ελπισατω ισραηλ επι τον κυριον

οτι παρα τω κυριω το ελεος και πολλη παρ' αυτω λυτρωσις

και αυτος λυτρωσεται τον ισραηλ εκ πασων των ανομιων αυτου