εις το τελος υπερ των ληνων ψαλμος τω δαυιδ

κυριε ο κυριος ημων ως θαυμαστον το ονομα σου εν παση τη γη οτι επηρθη η μεγαλοπρεπεια σου υπερανω των ουρανων

εκ στοματος νηπιων και θηλαζοντων κατηρτισω αινον ενεκα των εχθρων σου του καταλυσαι εχθρον και εκδικητην

οτι οψομαι τους ουρανους εργα των δακτυλων σου σεληνην και αστερας α συ εθεμελιωσας

τι εστιν ανθρωπος οτι μιμνησκη αυτου η υιος ανθρωπου οτι επισκεπτη αυτον

ηλαττωσας αυτον βραχυ τι παρ' αγγελους δοξη και τιμη εστεφανωσας αυτον

και κατεστησας αυτον επι τα εργα των χειρων σου παντα υπεταξας υποκατω των ποδων αυτου

προβατα και βοας πασας ετι δε και τα κτηνη του πεδιου

τα πετεινα του ουρανου και τους ιχθυας της θαλασσης τα διαπορευομενα τριβους θαλασσων

κυριε ο κυριος ημων ως θαυμαστον το ονομα σου εν παση τη γη